Kanker krijgen zorgde er voor dat (heel cliché) ik besefte dat het leven te kort is en ik als ik dan ooit wou schakelen dat het nu de moment was. Ik werd in 2025 ook veertig en kwam op een spreekwoordelijk kruispunt te staan. Zo gebeurde het dat ik de creatieve kant die ik in me heb sinds kind, maar die door de jaren heen onder het stof belandde weer ging aanspreken, en dat was alsof ik een kraan openzette die ik niet meer kreeg dichtgedraaid. Het bleef maar stromen. Ik schreef me in voor verschillende workshops en opleidingen. Het grootste besef dat in deze periode naar boven kwam bij mij was hoe belangrijk het is en dat is ook een cliché, dat je balans houdt in je leven. Ik werkte hard en ik was dat creatieve deeltje van mezelf door de jaren heen verloren. Je kent het wel: “als ik nog eens tijd heb dan schrijf ik me in voor die lessen klei draaien aan de draaischijf” of ga ik terug tekenen. Maar natuurlijk bleef het leven gaan als een trein en kwam het er nooit niet van. Tot mijn leven in de zomer van 2024 letterlijk stilviel….